Бәрі де Жеңіс үшін еді: Шымкенттік тыл еңбеккері соғыс жылдарындағы күндерді еске алды

90 жастан асқан тыл еңбеккері Арзан Сатыбалдиева Ұлы Отан соғысының ауыр жылдарын әлі күнге дейін жадында сақтаған. Сол бір қиын кезеңдер оның жеке өмірінің де, тұтас ел тарихының да ажырамас бөлігіне айналған, деп хабарлайды Zakon.kz.

Ұлы Жеңіс туралы әндерді Арзан Сатыбалдиева әрдайым толқи тыңдайды. Ол Zakon.kz тілшісіне әкесін майданға шығарып салған күнді де ұмытпағанын айтты. Әкесі соғыста хабарсыз кеткен, ал біраз уақыттан кейін анасы да өмірден өтеді. Балалық шағым аяқ астынан үзілді, дейді кейіпкеріміз. Жақындарының ішінен тек әжесі ғана қасында қалған. Содан бастап жас болса да, бар жауапкершілікті өз мойнына алуға тура келген.

"Мен 1936 жылы 2 мамырда Темірлан деген шағын ауылда дүниеге келдім. Өкінішке қарай, балалық шағым соғыстың ауыр кезеңімен тұспа-тұс келді. Бар болғаны 5 жаста едім, бірақ майданға кеткен ұлдарын, күйеулерін, әкелерін шығарып салған әйелдердің көзіндегі мұңды ұмытқан емеспін. Қиындыққа қарамастан тылда аянбай еңбек еткен жандарды да көрдім. Әкем 1942 жылы соғысқа кетті. Біз оның қаза тапқанына сенбей, ұзақ күттік. Кейін хабарсыз кеткен деп танылды, сол күйі әлі солай есептеледі", – дейді тыл еңбеккері Арзан Сатыбалдиева.

Соғыс басталысымен көп ұзамай кішкентай қыздың өзі де тылда еңбек ете бастаған. Ол ересектермен қатар ауыр жұмыс істеп, таң атқаннан кеш батқанға дейін мақта алқаптарында жұмыс істеген.

"Өмір өте қиын болды. Тамақ та, су да, жылы киім де жетіспеді. Сүйекті сырқыратып өтетін суықты әлі ұмытқан жоқпын. Қолдарым үлкен адамның қолындай қатайып кеткен еді. Мақтаны біз қолмен тердік, қолғап та, техника да болмады – жалаң қолмен істедік. Бірақ жас болсақ та, оның қаншалық маңызды екенін түсіндік. Қыста да, қандай ауа райы болса да, мақтаны үйлерге таситынбыз. Үйде еденде отырып, оны ашып, тазалап, сұрыптап, кейін қабылдау пунктіне өткізетінбіз. Барлығы қолмен, ауыр еңбекпен істелді. Бәрі де Жеңіс үшін еді", – дейді ол.

Соғыстың ауыртпалығына қарамастан, Арзан Сатыбалдиеваның үлкен арманы болды – адамдарға көмектесу, дәрігер болу. Айналасындағы қиын жағдайды көріп, адамдардың дертін жеңілдеткісі келді. Соғыстан кейін арманы орындалып, балалар тіс дәрігері мамандығын алып, 49 жыл бойы осы салада еңбек етті. Оның кішкентай емделушілері әлі күнге дейін өз дәрігерін ұмытпай, алғыс айтып келіп тұрады.

Жеке өмірі ол ойлағандай болмады – туған балалары болмады. Бірақ Арзан апа бар мейірімін, жылуын, жанашырлығын айналасындағы адамдарға арнады. Көпшілік үшін ол мейірімділік пен адамгершіліктің символына айналды. Қазір әжей жалғыз тұрады, бірақ оны ешкім ұмытқан жоқ – үнемі келіп, жағдайын жасап, көмектесіп тұрады.

Сурет: Zakon.kz/Лика Морозова

"9 мамыр мерекесі қарсаңында біз тыл еңбеккерлерін аралаймыз. Бүгін Арзан апайға келдік. Дастарқанға тәттілер алып келіп, құттықтадық, үйін жинауға көмектестік, жылы әңгімелестік. Біз Арзан апаны өзімізге қонаққа асыға күтеміз", – деді мекеме директоры Мәуия Алданазарова.

Мереке қарсаңында Шымкент қаласының Белсенді ұзақ өмір сүру орталығының өкілдері де оған арнайы барып, тәттілер, гүлдер сыйлап, жылы лебіздерін білдірді.

Арзан апа өз марапаттарын аса қарапайымдылықпен көрсетеді. Олардың қатарында "Еңбек озаты" және "Еңбек ардагері" бар. Дегенмен ол үшін ең қымбат марапаттар – кәсіби жетістіктері: "Стоматология қызметінің ардагері" және "Стоматологтар қауымдастығының құрметті мүшесі".

Айта кетейік, бүгінде Шымкентте мыңнан астам тыл еңбеккері тұрады. 9 мамыр мерекесі қарсаңында оларға 15 АЕК мөлшерінде біржолғы әлеуметтік көмек көрсетіледі. Бұл шамамен 60 мың теңгеден асады.